Katalog artystów

Adam Klimczak

165 fotografii z Lodziąperformance, I Festiwal Konteksty w Sokołowsku, 2011performance, I Festiwal Konteksty w Sokołowsku, 2011
performance, I Festiwal Konteksty w Sokołowsku, 2011, foto: Leszek KrutulskiNa stawie z moim ojcem, 1996, rezydencja w Art Omi w Stanie Nowy JorkFireslides, Fire places, fotogarfia
Kominek z moimi rodzicami, 2009Szperacz, 2012, foto: Małgorzata KruszyniakSzperacz, 2012, foto: Małgorzata Kruszyniak
Potrójne widzenie, seria fotomontażyPotrójne widzenie, seria fotomontaży03
Potrójne widzenie, seria fotomontażyPotrójne widzenie, seria fotomontażyOdkrywki rzeczywistości, Galeria Wschodnia, 2006, wraz z Jerzym Grzegorskim
Cafe Europa, praca  site-specific, 2005  

Adam Klimczak, artysta, kurator, jeden z najważniejszych twórców kultury artystycznej Łodzi. Współorganizator Konstrukcji w Procesie oraz Muzeum Artystów. Od 30 lat prowadzi Galerię Wschodnią – miejsce pozainstytucjonalne, którego zamysł opiera się na idei wspólnoty artystów, zarówno tej lokalnej, jak i międzynarodowej.

Ur. w 1957 roku. W latach 1975 - 80 studiował w PWSSP (obecnie Akademii Sztuk Pięknych) w Łodzi, gdzie uzyskał dyplom na Wydziale Malarstwa i Grafiki. Autor instalacji, fotografii, performance, interwencji artystycznych, prac w przestrzeni publicznej oraz realizacji site-specific. Wiele z jego realizacji ma charakter efemeryczny, dzieją się tu i teraz i jedyne, co po nich zostaje, to dokumentacja.

W sztuce Adama Klimczaka przewijają się tematy związane z miejscem, w sensie dosłownym – reakcji na zastaną przestrzeń, ale także jako refleksja nad istotą danego miejsca, w szczególności własnej przestrzeni. W jego przypadku jest to przestrzeń szczególna, lokal przy ul. Wschodniej w Łodzi. Miejsce to jest jednocześnie mieszkaniem i pracownią Klimczaka, ale przede wszystkim galerią sztuki, której podporządkowane są pozostałe aspekty życia Klimczaka. Trudno postawić i utrzymać tu granicę między sferą społeczną – wystawami i wernisażami, a życiem prywatnym „gospodarza”. Po wernisażu publiczność i artyści gromadzą się w słynnej kuchni na Wschodniej, gdzie biesiady trwają do późnych godzin. Jeśli artysta musi umyć się po performance, korzysta z prywatnego prysznica Adama, jeśli ktoś przyjechał z innego miasta, może spać w galerii.

Charakter tej przestrzeni Adam Klimczak analizuje w pracach takich jak. „Odkrywki Rzeczywistości”(2006, wraz z Jerzym Grzegorskim) i „Potrójne widzenie” (2013). „Odkrywki rzeczywistości” to instalacja fotograficzna, której tematem i miejscem prezentacji jest przestrzeń Galerii Wschodniej i jej najbliższe otoczenie. Zdjęcia w różnych formatach, kształtach, zawieszone na różnych wysokościach, budzą skojarzenia z pracą konserwatorów, którzy zdrapując fragment jednej warstwy, odsłaniają kolejne. Tu artyści odsłaniają co jest za ścianą – fragment kuchni, drugiego pokoju, korytarza, widoku za oknem.

„Potrójne widzenie” to cykl fotomontaży, gdzie artysta odnosi się do miejsc, w których powstaje sztuka – pracowni artystów. Artyści często z powodu charakteru ich pracy, ale także ograniczeń finansowych mieszkają w pracowniach. Zazwyczaj są to miejsca o niestabilnym statusie, wynajmowane, uzależnione od polityki miasta, właściciela itp., co przekłada się na niepewność bytu artystów. Adam Klimczak fotografuje pracownie-mieszkania swoich przyjaciół artystów i zestawia poprzez fotomontaż ze swoim miejscem. Tak z dwóch połączonych ze sobą przestrzeni powstaje trzecia jakość – wirtualna przestrzeń wspólna.

Na podobnej zasadzie tworzy serię „Fireplace” (2009), której stałym motywem jest kominek, różne typy kominków w różnych miejscach. Klimczak przypomina o odwiecznych funkcjach kominka – dawaniu ciepła, integrowaniu wokół społeczności, poczuciu bezpieczeństwa. To kompozycje budowane są w sposób „barokowy”, artysta tworzy w nich dziwną perspektywę, jak w zdjęciu „Kominek z moimi rodzicami”, czy w fotografii „Fireslides, fire places”, gdzie za piecem, który stoi w Galerii Wschodniej otwiera się pomieszczenie z czerwonymi ścianami i kominkiem w tle, którego w rzeczywistości tam nie ma. Zdjęcia kominków realizowane były w czasie pobytu w Irlandii, następnie artysta „nałożył” na nie łódzką rzeczywistość.

Ważnym motywem w twórczości Adama Klimczaka są jego rodzice (oboje już nieżyjący). W 1996 roku podczas rezydencji w Art Omi w Stanie Nowy Jork, położył na stawie dwa obiekty w kształcie tonda, na jednym umieścił swoje zdjęcie, na drugim zdjęcie ojca. Działanie podczas I Festiwalu Konteksty w Sokołowsku w 2011 roku, było rodzajem wspomnienia bo niedawno zmarłych rodzicach. Artysta prowadził publiczność do kilku wybranych przez siebie miejsc w niewielkiej miejscowości – sklep, park, ruiny sanatorium. Przystanki te nazywał stacjami. Przy każdej wieszał portret ojca i opowiadał anegdotę rodzinną. Każdej stacji towarzyszył rodzaj rytualnej uczty – artysta wypijał kieliszek wódki, zjadał śledzie i marynowane grzybki, które ojciec przygotowywał dla niego.

Cykl „165 fotografii z Lodzią” poświęcony został matce artysty. Inspiracją do powstania tych prac była postać Anne Skorecki Levy – dziewczynka ocalona z getta, która postanowiła po 40 latach przyjechać z wizytą do Łodzi. Z prośbą o pomoc w tej sprawie do Galerii Wschodniej zwróciła się córka Anne - artystka z Nowego Orleanu – Robin Levy. Tak powstał „Memory Project” - wystawa site specific, w ramach której Klimczak zrealizował swoją pracę. Praca "165 fotografii z Lodzią" jest osobistą dedykacją dla mojej mamy- Leokadii (Lodzi) Klimczak, której długie, determinowane przez historię życie, było inspiracją dla jej powstania. Zapewne nie powstałaby w takiej dokumentacyjnej formie, gdyby nie wspomnienia posłańca z Nowego Orleanu - Robin Levy. Ona i jej matka - Ann Skorecky Levy - skłoniły mnie do spojrzenia na życiorysy innych z perspektywy doświadczeń najbliższych. Jesteśmy spadkobiercami i kontynuatorami ich pamięci, która nas, obecnych współtworzy i wzbogaca.- mówi artysta

Z realizacji w przestrzeni publicznej Klimczaka warto przywołać projekcję w ramach „Cafe Europa” (2005). Witryny nieczynnej kawiarni Europa przy ul. Kościuszki w Łodzi stały się miejscem video-instalacji artystów. Klimczak wyświetlił grafikę używaną kiedyś przez telewizję w czasie przerwy w nadawaniu programów w godzinach nocnych. W 2012 roku w ramach Festiwalu Sztuki Kinetycznej w Łodzi wykonał performance „Szperacz”. Artysta trzymając w dłoni reflektory oświetlał nimi fragmenty budynku. Akcja i fotografie są przykładem „sztuki miasta” i mocnym do tego miasta komentarzem. Przywodzą na myśl słowa z wiersza Tadeusza Kubiaka – „Jestem szczurem z wielkiego miasta”.

Adam Klimczak jest autorem realizacji w Polsce i za granicą. Oprócz własnych działań artystycznych, stwarza możliwość zaprezentowania sztuki innym artystom. Dzięki budowanym od lat sieci kontaktów z ARI (inicjatywami prowadzonymi przez artystów) tworzy alternatywę dla sztuki i artystów, którym trudno wpasować się w instytucjonalne i komercyjne ramy. span>

Anka Leśniak

Realizacja: Dianthus
Dokument wydrukowany ze strony: www.artysci-lodzkie.pl/pl/artysta/k/adam-klimczak/