Katalog artystów

Aleksandra Ignasiak

akcja Odszarzanie / Un-gray, od 2011Odszarzanie Wschodniej, 2013,foto: Marcin Stefaniak Odszarzanie Wschodniej, 2013,foto: Marcin Stefaniak
Odszarzanie Wschodniej, 2013,foto: Marcin Stefaniak Odszarzanie Wschodniej, 2013, foto: Iza Powalska Odszarzanie Wschodniej, 2013, foto: Iza Powalska
Odszarzanie Wschodniej, 2013, foto: Iza Powalska Un-grey project - THE VANDERBILT REPUBLIC, Brooklyn, NY Un-grey project - THE VANDERBILT REPUBLIC, Brooklyn, NY
3Flint Public Art Project, Free City Public Art Festival, 2013Flint Public Art Project, Free City Public Art Festival, 2013Flint Public Art Project, Free City Public Art Festival, 2013
Lumen Festival 2012, Staten Island New York USA Odszarzanie Lublina, Podwórko Sztuki, Galeria Biała, 2012 3 Festiwal Sztuki Młodych "Przeciąg", 2011
3 Festiwal Sztuki Młodych "Przeciąg", 2011Wodne Sztuczki, Galeria Biała, Lublin 2013Wodne Sztuczki, Galeria Biała, Lublin 2013

Ur. 1982, absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi, gdzie uzyskała dwa dyplomy z wyróżnieniem – w 2007 roku na Wydziale Grafiki i Malarstwa i w 2011 na Wydziale Tkaniny i Ubioru. Jest laureatką XXIII i XXIV edycji konkursu im. Władysława Strzemińskiego. Dwukrotnie zdobyła również stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Jest autorką wystaw indywidualnych oraz zbiorowych w kraju i za granicą. Od roku 2009 roku jest zatrudniona na stanowisku asystenta w Pracowni Malarstwa pod kier. prof. Mikołaja Dawidziuka na Wydziale Grafiki i Malarstwa ASP w Łodzi. Zajmuje się malarstwem i instalacją, projektuje również biżuterię. Specyficzną dla każdej z tych dziedzin wrażliwość artystyczną Ola Ignasiak łączy w akcjach „Un-gray the city” wykonywanych od 2011 roku. Un-gray the city (Odszarzanie miasta - malarstwo przyziemne), zyskało uznanie kuratorów konkursu YICCA (Young International Contest of Contemporary Art 2012) a także kuratora Lumen Festival 2012 w Nowym Jorku - Christophera Eamona.

Akcje „Un-gray the city” to interwencje w przestrzeń miejską. Artystka wprowadza intensywny kolor w szarość ulic, nasyca nim miejsca zdegradowane, wpuszcza w szpary w spękanym asfalcie, w kratę wytłoczoną na studzienkach chodnikowych. Pierwsze „odszarzanie” miało miejsce w Łodzi, na ulicy Targowej. Tam za sprawą artystki pojawiły się po raz pierwszy barwne kałuże. Po tej interwencji artystka odszarzyła jeszcze m.in. ulice i obiekty w Szczecinie, Warszawie, Nowym Jorku czy Pradze.

Nowy Jork Aleksandra Ignasiak odszarzała dwa razy. Z pierwszym razem podczas Lumen Festiwal w 2012, gdzie jej kolorowe ciecze przepływały między nasypami soli w fabryce przetwarzającej ten minerał, tworząc w tej sposób surrealistyczne krajobrazy. Rok później na dachu pofabrycznego budynku Gowanus Loft artystka zabarwiała kałuże wielobarwnymi pigmentami: różem, błękitem, zielenią. Ludzie przejeżdżający kolejką mogli zobaczyć z okien metra kolorowe kompozycje. W 2013 w miejscowości Flint obok Detroit, podczas festiwalu sztuki w przestrzeni publicznej Free City artystka zwróciła uwagę na problem związany z historią tego miasta. W skutek upadku fabryki General Motors, która zatrudniała około połowy tamtejszych mieszkańców, bezrobocie w mieście sięgnęło 20% , a zaludnienie miasta zmniejszyło się dwukrotnie. W szczególności wyjechali ludzie młodzi. W efekcie część miejskiego obszaru całkowicie opustoszała. To z tych rejonów kolorowe kałuże Oli Ignasiak rozlewały się w różnych kierunkach. Z jednej strony zwracały uwagę na skalę i źródło problemu, z drugiej, być może sugerowały, że poprzez rewitalizację tych obszarów, szukanie w nich potencjału, może nastąpić odnowa.

W 2013 roku Ola Ignasiak powróciła z akcją do Łodzi, gdzie wraz z grupą wolontariuszy wykonała „Odszarzanie ul. Wschodniej”. Akcja rozpoczęła się w Rynku Sztuki wernisażem artystki „Odszarzanie globalne”, gdzie zaprezentowała dokumentację fotograficzną i filmową z poprzednich akcji. Ok godz. 13-tej 15 czerwca na ulicy Wschodniej pojawiły się barwne pigmenty. Można było więc dosłownie „wdepnąć w sztukę” i roznieść ją po ulicach miasta. To akcje efemeryczne, trwają najwyżej kilka godzin, lecz stanowią ożywczy i pozytywny akcent w szarej i dobrze znanej codzienności. Akcje odszarzania miast łączą w sobie charakter artystyczny i społeczny. Za pomocą sztuki artystka próbuje dosłownie „wlać” trochę optymizmu w przestrzenie zdegradowane, nijakie, przygnębiające. Ola Ignasiak sens swoich akcji tłumaczy w słowach: Łódź - moje miasto. Szarzy ludzie, starość, bieda, dziurawe ulice (...) pijący i skundlone rottweilery. Nie mam już siły narzekać, działam. Brzydota może stać się piękna, a dla malarza inspirująca.

W projekcie „Wodne sztuczki” artystka wykorzystuje zmienność stanów skupienia wody. W Galerii Białej w Lublinie w 2013 przygotowała serię obiektów-instalacji. W pracy „Fala” artystka zgromadziła od znajomych setki słoików, które wypełniła wodą zabarwioną na różne odcienie błękitu i ułożyła w kształt fali. Instalację „Może?” tworzyła bulgocząca, pomarańczowa ciecz na postumencie. Pokazała też kompozycje z kwadratów, których powierzchnie zostały wypełnione brudem przyniesionym z ulicy, zmieszanym z jaskrawymi pigmentami.

Akcje Aleksandry Ignasiak wywodzą się z działań awangardowych, konceptualnych. Artystka tworzy sztukę do konkretnej przestrzeni, mimo iż koncept akcji odszarzania jest wspólny, to za każdym razem akcja przebiega inaczej – zależnie od kontekstu i atmosfery miejsca. Ważną rolę pełni tu dokumentacja. Artystka umiejętnie używa obu konceptualnych strategii – dokumentacji i instalacji. Poza tym działanie proste i bezpretensjonalne w formie może tak naprawdę wykonać każdy. Wystarczy, jak pokazała artystka, wlać trochę pigmentu do kałuży. Choć jak widać nie każdy jest w stanie to wymyślić. A więc liczy się idea, a nie manualne zdolności, choć tych oczywiście artystce nie brakuje.

Działania Aleksandry Ignasiak łączą w sobie także dwa pozornie obce elementy – myślenie społeczne, oparte na działaniu w konkretnym miejscu i czasie, angażujące lokalną społeczność oraz myślenie symboliczne. Artystka nie przypadkowo używa wody. Woda to jeden z czterech żywiołów. To symbol chaosu, zmienności, ale także przeobrażenia, odrodzenia ciała i ducha, oczyszczenia i magii. W pracach Oli ma być narzędziem transformacji i przemiany. Aby jednak coś miało się zmienić musimy na to spojrzeć inaczej. Prace Oli Ignasiak umożliwiają nam niekonwencjonalne spojrzenie na rzeczywistość.

Anka Leśniak
 

więcej na blogu artystki:
http://olaignasiak.com/

Realizacja: Dianthus
Dokument wydrukowany ze strony: www.artysci-lodzkie.pl/pl/artysta/i/aleksandra-ignasiak/